Het begint inmiddels een natuurwet te worden: telkens als ik de deadline van mijn bestuursblog voel naderen en naarstig op zoek ga naar een geschikt onderwerp, krijg ik het door een van de vele creatieve Atlascommissies op een presenteerblaadje aangereikt.

 

Waar ik vorige keer over de eerste aflevering van het op dat moment nog dubbelgroene PodcLASt schreef, wil ik ditmaal graag stilstaan bij het nieuwste project van Atlas’ jaarboek-en-tijdschriftcommissie: die mag zich vanaf heden namelijk jaarboek-en-tijdschrift-en-websitecommissie noemen. KLASsepost, de commissie waar ik natuurlijk op doel, heeft sinds de lancering van de site niet stilgezeten. Na vier dagen – dus op het moment dat ik deze blog schrijf – staat de teller op vijf artikelen, variërend van politiek pamflet tot existentiële overpeinzing en van een lijst tjokvol mooie woorden tot een lijst vol met vrolijk stemmende activiteiten. Daarnaast lijken Atlassers de site al gemakkelijk te vinden: het bezoekersaantal tikte binnen een dag al bijna de honderd aan.

 

Met de komst van de website heeft Atlas er weer een canvas bij waarop ieder lid naar hartenlust kan experimenteren, en daarmee is ze de zoveelste unieke manifestatie van wat het studentenleven zo waardevol maakt, de mogelijkheid om, al ligt het falen nog zo op de loer, almaar nieuwe dingen te proberen. De vrijplaatsen die dat mogelijk maken hebben de neiging bevochten te moeten blijven worden, maar ik heb er alle vertrouwen in dat KLASsepost dit jaar de basis zal leggen voor een al even blijvend succes.

 

Als trots oud-lid van KLASsepost had ik zo nog even door kunnen ratelen, maar dan zou ik slechts ruimte innemen die ik beter aan de huidige commissie kan laten. Mijn voorspelbare maar zeer gemeende oproep aan het einde van deze bestuursblog is dan ook om, als het even kan al midden in deze zin, als de wiedeweerga van de Atlassite te verdwijnen en lekker naar klassepost.nl te surfen om even heerlijk mee te varen op de golven!

0