Donderdag 16 februari is het weer zo ver: Atlas, Alias, Art, AKT en Awater organiseren in de vorm van A5 een feestje! Dit keer met als thema Carnavalla – di VeneziA5, dus trek je mooiste kostuum aan, of zet je mooiste (Venetiaanse) masker op, en kom alvast in de sfeer voor het carnavalsweekend!

Wat: Carnavalla – di VeneziA5
Wanneer: 16 februari
Hoe laat: 22.00 – 04.00 uur
Waar: Woolloomoolo, Janskerkhof 14
Prijs: €4,- in de voorverkoop, €5,- aan de deur
Kaarten zijn te verkrijgen in de Atlaskamer

De roze wolk waait door de Atlaskamer. Terwijl sensuele jazz onze gehoorbuizen pleziert is er een toeloop van het ene verwachtingsvolle na het andere verwachtingsvolle kloppende hartje. Velen bestijgen de vele trappen die naar de Atlaskamer leiden om een zoetsappig smaaksensatievol cupcakeje ter harte te nemen. Ik heb zelf een relatie waarmee ik afgesproken heb een uiterst anti romantische valentijnsdag mee te vieren, dus van een afstandje observeer ik alle spelende avances en opkomende vlinders. Het is prachtig om te aanschouwen hoe een verloren verliefd zieltje naast me met Wordfeud ‘lebber’ legt en een ander spontaan met het plan op de proppen komt om een avondje te slijten aan romantisch dineren. De sfeer op de Atlaskamer is zoet, sappig en liefdevol. De cupcakejes smaken romantisch, lekker en smaakvol. De kookcommissie LASagna kijkt met een tevreden kloppend hartje terug naar deze geslaagde roze dag.

2. Regina Spektor - On the radio
Mooie filosofische tekst als je er wat meer achterzoekt. Maar ik ga steeds af op de melodie hoor. Let niet op de clip. Doe je ogen dicht en leun even lekker naar achteren!

3. The whitest boy alive - The Island
Deze past bij iedere gelegenheid. Ik zou niet weten wanneer ik hem niet zou willen aanhoren. Het zit hem waarschijnlijk in de originaliteit en unieke combinatie van instrumenten. Let vooral op de triangel ongeveer op de helft van het nummer. Ik krijg er kriebels van!

4. Fanaa - Des Rangeela
Deze is afkomstig uit een Indiase film! De film heb ik nooit gezien en ben het eerlijk gezegd niet van plan, maar op dit nummer zijn al veel mooie dansen gedaan en het luisteren ernaar raakt me steeds op een of andere manier. Tsja, ik blijf ook een gevoelig typje hé…

5. Johnossi - The execution song
Dit is niet echt mijn muziekstijl, maar door dit nummer word ik helemaal opgeladen. Dit helpt echt tegen inkakmomenten! Yeah.

6. Deolinda - Um contra o outro
Met deze ben ik pas twee weken geleden in contact gekomen en kan mijn leven er niet meer los van zien. Het is een variatie op fado, de traditionele Portugese muziekstijl. Heb dit nummer leren kennen in Lissabon en weer was ik slechts op de melodie afgegaan, maar waar blijkt dit over te gaan? Over een verslaafde aan computerspelletjes die maar niet van de pc komt. De zangeres probeert hem naar buiten te lokken zodat hij van zijn leven écht gaat genieten. Uiteindelijk zingt ze over hoe meer levens hij erbij krijgt, hoe meer hij zijn eigen verliest… Dieeep!

7. September - Cry for you
Een lekker dansnummertje om mee af te sluiten! Belachelijk hoe veel mensen deze eigenlijk niet kennen! Check it out. Voel de biet.

Om in een emotionele toestand te komen

Nu de horrorwinter eindelijk leek door te zetten en er temperaturen van -20 aangetikt werden, konden wij het natuurlijk niet laten om ook met LAS het natuurijs onveilig te maken.

Activiteitencommissie BLAST! organiseerde een gezamenlijk schaatsmiddagje, en vanaf 15:00 uur betraden ruim 15 LASsers het zonnige ijs van de Catharijnesingel te Utrecht. Omdat verscheidene mensen na één of twee rondjes al uitgeput bleken (conditie jongens!), was het wel zo fijn dat er ook een aantal heerlijke versnaperingen geregeld bleken te zijn, waaronder appelflappen, gevulde koeken en de natuurlijk onmisbare glühwein die ter plekke opgewarmd werd. Geheel in oldskool schaats outfit en met de meest bijzondere creaties aan de voeten bleken verschillende LASsers ineens een diep verborgen schaatstalent te hebben. Anderen moesten het helaas meer hebben van sneeuwballen gooien of het wegkanen van al het voedsel zonder ook maar met één voet het ijs te betreden. Helaas kunnen er geen namen genoemd worden.

Terwijl sommigen meer op het ijs lagen dan stonden en maar geen genoeg kregen van de sneeuw (Sophia is niet te vertrouwen), bood de rest nog even weerstand aan de kou door de laatste hete glühwein naar binnen te gooien, om vervolgens het ijs te ontvluchten en de warmte op te zoeken. Zo keerde de rust terug op de Catharijnesingel. Maar voor hoe lang..?

Dinsdag 28 februari 2012, 19:30

Waar

Studio T

Wat

Licht uit, spot aan! Op 28 februari organiseren HilariLAS en OverLASt het enige echte LAS GOT TALENT in Studio T!
Wil jij muziek maken? Een theaterstuk laten zien? Of een andere creatieve act neerzetten? Dan ben jij wie we zoeken! Dit is een kans om alle creatieve LASsers op één avond bij elkaar te zien. Wil je niet in de spotlight staan, maar rustig in de zaal zitten om van de show te genieten? Dat kan. Daarbij zijn vrienden en familie natuurlijk ook welkom! Gezelligheid! Goed om te weten is dat er geen kosten aan de avond zijn verbonden!

Het is een open podium dus meld je act aan via onderstaand inschrijfformulier en begin alvast met oefenen! Geef je op als commissie of geef aan dat je nog iemand zoekt voor je act, alles is te regelen. De deadline van inschrijvingen is op maandag 20 februari. De dag erna, op 21 februari, zullen we een doorspeelmoment hebben van de acts om een programmaoverzicht te krijgen. En een week later sta je op het podium of zit je in de zaal! Als je lef hebt… Voor vragen kun je terecht bij zowel HilariLAS als OverLASt.
Wij zijn er klaar voor. Jij ook?

https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?hl=en_US&formkey=dFF4ZDkxZkVvV2dDNlEwa0I2cnRRUWc6MQ#gid=0

Bestellen kan via deze link. het geld wordt nadat je je trui hebt opgehaald van je rekening afgeschreven.

Over wat voor vragen heb ik het dan? Het gaat niet om vragen waarop het antwoord gekarakteriseerd kan worden als algemene feitenkennis (Wikipedia-kennis), zoals de vraag “wat is de hoofdstad van Albanië?”. Ook gaat het niet om vragen die filosofisch, politiek of anderszins niet-waardevrij van aard zijn, zoals de vraag “hoe lossen we het armoedeprobleem op in de wereld?”. Het gaat om vragen waar een eenduidig antwoord op te geven valt, maar niet zo generiek zijn dat ze als algemene kennis gekarakteriseerd kunnen worden. Het zijn vragen van procedurele aard of kennisvragen die op een specifiek domein gericht zijn. Voorbeelden van vragen binnen mijn ervaringsdomein zijn: “Wie moet ik benaderen als ik een buitenlandstage wil doen?” of “Welke wetenschapper heeft naast Gladwell nog meer over de Power of Context geschreven?”.

Het naïeve idee is dat jonge mensen, die opgegroeid zijn met het internet daardoor ook beter hun weg kunnen vinden op het internet. Dit blijkt niet zo te zijn. Ik moet toegeven dat ik er geen onderzoek naar gedaan heb, zodat we hier slechts praten van inductie op basis van één. Het kan dus zijn dat ik toevallig heel erg goed ben in google-en en daardoor mijn generatie verkeerd vertegenwoordig. Iets waar ik niet vanuit ga. Het kan ook zijn dat ik enkel de mislukte gevallen van de jongere generatie zie en niet weet van alle gevallen waarin het wel lukt. Ik hoor echter dat meerdere docenten mijn ervaring delen.

Stel dat het waar is dat iemand van mijn generatie gemiddeld gezien beter via google antwoorden kan vinden op het net dan iemand die nu jong is. Wat zou daar de oorzaak van kunnen zijn? Heb je een kader nodig, in mijn geval het wetenschapskader en zit ik nu eenmaal precies in het kader waar ik in thuis ben, zodat ik over veel meer specifieke zoek-ervaring beschik dan mijn jongere studenten? Geef mij echter een vraag binnen een skateboard- of deathmetalcommunity en het lukt mij ook om het antwoord te vinden. Je mag er overigens van uit gaan dat ik niet in die kaders thuis ben. Je moet mijns inziens veeleer beschikken over een metakader.

Wat zou dit metakader kunnen zijn? Het is volgens mij zo dat mensen uit mijn generatie geleerd hebben hoe de wereld, en de kennis van de wereld zoals gerepresenteerd op het internet, opgebouwd is. Als je dat weet kan je door middel van patroonherkenning in elke nieuwe situatie je kennis over deze constructies gebruiken. Je hebt inzicht nodig in hoe mensen informatie op het net zetten, inzicht in de structuur en opbouw van internetsites. Maar bovenal heb je inzicht nodig in hoe de wereld zelf is opgebouwd. De validatie van antwoorden is vervolgens trouwens net zo belangrijk. Je toetst de gevonden antwoorden aan het kennisnetwerk dat je hebt en breidt het desgewenst uit of past het aan.

Sommige jongeren lijken niet meer uitgedaagd te worden om dit kennisnetwerk op te bouwen omdat ze denken dat alle antwoorden op vragen los van elkaar op te zoeken zijn op het internet. Een rare paradox ontstaat hierdoor. Zij denken dat ze geen kennisnetwerk op hoeven te bouwen omdat de kennis toch wel te vinden is op het net, maar ze kunnen de kennis niet vinden omdat je daarvoor een kennisnetwerk nodig hebt.

Ik ben erg benieuwd naar jullie eigen ervaringen op het gebied van zoeken en het al dan niet vinden van informatie op het internet. Mijn constatering is niet bedoeld als aantijging hooguit als provocatie. Kan je zoeken leren en wat zijn dan de heuristieken die je de juiste antwoorden doen opleveren? We leren jullie bij LAS connectief te laten denken, een capaciteit die aangeleerd moet worden. Waarom lijkt er echter een taboe te liggen op het feit dat goed zoeken misschien ook geleerd moet worden?

Nou meet ik het verloop van mijn dag niet (alleen) af aan mijn ondergoed, maar ook aan mijn sokken. Ik heb sokken met streepjes, stippen, schapen, vliegende varkens, kikkers en ook nog een aantal paren met willekeurige kleurencombinaties. Van sommige paren heb ik nog maar één sok over, want als je ze niet als paar draagt zal je de een vaker dragen dan de ander en verloopt het slijtage proces niet gelijk. Die sokken vind ik eigenlijk altijd leuk, want ze zijn uniek.

Ik koop graag sokken. Ik geniet als ik een nieuw paar met roze olifanten kan aanschaffen en maak elke ochtend weer met veel enthousiasme een combinatie van twee van de eerder genoemde mogelijkheden. Inderdaad, een combinatie.Op mijn veertiende ben ik namelijk begonnen met het dragen van twee verschillende sokken. Ik zag tijdens het omkleden na gym, ook wel lichamelijke oefening, hoe een meisje uit mijn klas twee verschillende sokken aanhad en dit leek mij ook een goed idee. Ik heb sindsdien amper nog een kloppend paar aan gehad. (Met uitzondering van kniekousen. Ik mix alles, maar geen modellen; een enkelsok met een kniekous is gewoon raar.)

Tegenwoordig heb ik een behoorlijke verzameling aangelegd, met als laatste toevoeging 3 grijze paren met witte, lichtroze en lichtblauwe hiel- en teenstukken. Op het moment heb ik een sok met lichtroze en een sok met lichtblauwe hiel- en teenstukken aan. Naast de lol die ik beleef aan het uitzoeken van kleuren en printjes, geniet ik ook erg van de vorm en textuur die sokken kunnen hebben. Deze sokken zijn bijvoorbeeld iets te groot. Dat vind ik heel plezierig want dan kan ik veel met mijn tenen wiebelen. Over het algemeen kan dat bij alle nieuwe sokken, maar iets te grote sokken bieden deze mogelijkheid langer, want je blijft ruimte overhouden als de sokken ouder en dus minder flexibel worden.

Net als bij ondergoed, trek ik aan het begin van de week altijd de fijnste sokken aan. De sokken met grote schapenkoppen op de zijkant zijn momenteel favoriet. Als ik die sokken draag dan is mijn dag vanaf het begin al goed. De sokken die overblijven aan het eind van de week zijn meestal de oudste, meest saaie sokken. Maar in tegenstelling tot wat Jenna Marbles zegt, heb ik dan nog toch steeds een goeie dag.